FineReader XIX
abbyy

FineReader XIX

Pierwsza aplikacja rozpoznająca wiele krojów czcionek napisanych frakturą i gotykiem.

Cena brutto:

tel.
Cena netto:
Dostępność:
Na zamówienie magazyn
 
 
Program ABBYY FineReader XIX powstał między innymi z myślą o potrzebach uniwersytetów i centrów badawczych. Prace nad produktem prowadzone były przy współudziale międzynarodowej organizacji METAe Project. METAe to konsorcjum bibliotek i firm zajmujących się digitalizacją z całej Europy. Współpracują one przy tworzeniu oprogramowania METAe Engine, zaprojektowanego specjalnie w celu uporządkowania obiegu zadań związanych z archiwizacja i digitalizacją materiałów historycznych, takich jak książki, magazyny, czasopisma i gazety. ABBYY FineReader XIX stanowić będzie podstawowy mechanizm, pozwalający zarchiwizować niektóre z najcenniejszych dla Europy dokumentów historycznych. W projekcie METAe uczestniczą m.in.: Uniwersytet w Innsbrucku (Austria), Uniwersytet Florencki (Włochy), Bibliotéque Nationale de France, Norweska Biblioteka Narodowa, fundacja Freiedricha-Eberta (Niemcy), CCS Compact Computer Systeme (Niemcy) oraz

Aby umożliwić rozpoznawanie czcionek frakturowych, zespół programistyczny firmy ABBYY stworzył specjalne klasyfikatory (alfabety), zdolne do rozpoznawania symboli czcionki Fraktur. W ramach tych prac utworzone zostały nowy wzorzec alfabetu - baza obrazów, zawierająca ok. 2,5 tys. próbek dla każdego znaku - oraz testowa baza przykładów, licząca 31 tys. stron tekstów z różnych źródeł. Mechanizm rozpoznawania znaków został na ich podstawie "dostrojony" tak, aby radził sobie z subtelnościami pisma frakturowego, takimi jak ligatury. Nowy alfabet został następnie dodany do systemu i interfejsu FineReader.

Modele języka dla czcionki Fraktur utworzono przy współudziale współpracującej z ABBYY firmy ATAPY Software. Na etapie ich tworzenia przeanalizowano 10 różnych słowników i ponad 105 książek opublikowanych pomiędzy 1808 a 1930 rokiem. Zasobami językowymi zajęli się lingwiści, rozpoznając słowa, które zanikły w toku ewolucji języków, a także identyfikując poprawne powiązania wzorców służące do synchronizowania modeli języka z gramatyką poprawną dla konkretnego okresu czasu. Wymagało to ręcznego porównania ponad 500 tys. słów z istniejącymi słownikami programu FineReader.